آسیب و ضربه به گوش
آسیب و ضربه به گوش

آسیب و ضربه به گوش

آسیب و ضربه به گوش ( ear trauma ) می‌توانند به هر بخشی از گوش خارجی، میانی یا داخلی شما آسیب وارد کنند. تصادفات، صداهای بلند، سیلی و ضربه به گوش (تروما)، تغییرات فشار هوا، ضربه ناشی از ورزش‌های تماسی و ورود اشیاء خارجی به گوش می‌تواند باعث آسیب شود. آسیب‌های گوش می‌تواند منجر به سرگیجه، مشکلات تعادل، کاهش شنوایی یا تغییر در ظاهر گوش شما شود. برخی از آسیب‌های گوش نیاز به ترمیم جراحی دارند.

آسیب‌های گوش و ضربه به گوش چیست؟

 

آسیب‌ها می‌توانند در هر بخشی از گوش شما، از جمله گوش داخلی، گوش میانی و گوش خارجی (قسمتی از گوش که می‌بینید و کانال گوش) رخ دهند.

تروما (مانند ضربه به سر) می‌تواند باعث آسیب در گوش میانی (فضای پشت پرده گوش) و گوش داخلی (مجموعه‌ای از کانال‌ها و بافت‌های داخل سر) شود. آسیب گوش می‌تواند ناشی از صداهای بلند، تغییرات فشار هوا (باروتروما) یا اشیاء خارجی در گوش باشد.

انواع آسیب‌های گوش


آسیب‌ها می‌توانند به گوش خارجی یا هر بخشی از گوش میانی و داخلی شما وارد شوند. این می‌تواند شامل آسیب به کانال گوش، پرده گوش، غضروف و پوست اطراف گوش شما باشد.

آسیب‌های گوش خارجی


شایع‌ترین انواع آسیب‌های گوش خارجی عبارتند از:

کندگی (کشیده شدن یا جدا شدن): در حین تصادف یا ضربه، بخشی از لاله گوش می‌تواند جدا شود. گوش می‌تواند از سر جدا شود، چه به صورت جزئی و چه به طور کامل. برخی از آسیب‌های کندگی نیاز به جراحی زیبایی برای ترمیم گوش دارند.

گوش گل کلمی: این یک آسیب گوش خارجی است که پس از ضربه به گوش، اغلب در ورزش‌های تماسی مانند بوکس و کشتی، اتفاق می‌افتد. خون در زیر پوست گوش خارجی جمع می‌شود و خونرسانی به غضروف را قطع می‌کند، که باعث مرگ غضروف می‌شود.

 

بریدگی و خراش: این آسیب‌ها معمولاً جزئی هستند. اگر ناخن خود را خیلی زیاد یا خیلی محکم در گوش خود فرو کنید، می‌توانند اتفاق بیفتند. همچنین می‌توانند ناشی از تصادف باشند. بریدگی‌های عمیق‌تر ممکن است نیاز به بخیه داشته باشند یا ممکن است عفونی شوند.

Traumatic Perforation of the Tympanic Membrane 480x270

آسیب‌های گوش میانی و داخلی


آسیب‌های گوش میانی و داخلی می‌توانند باعث آسیب شدید شوند و بر شنوایی تأثیر بگذارند. شایع‌ترین آسیب‌های داخل گوش شما عبارتند از:

شکستگی‌ها: در یک تصادف جدی، استخوان‌های گوش میانی می‌توانند بشکنند (یا جابجا شوند). این آسیب معمولاً همراه با شکستگی در فک و صورت اتفاق می‌افتد. پزشکان این استخوان‌ها را استخوانچه یا "استخوان‌های گوش میانی" می‌نامند. این آسیب ممکن است نیاز به ترمیم جراحی داشته باشد.

پارگی پرده گوش: این زمانی است که پرده گوش شما به دلیل ضربه یا صداهای بلند پاره می‌شود. برخی از پارگی‌های پرده گوش به خودی خود بهبود می‌یابند. اما برخی از افراد برای رفع آن به جراحی نیاز دارند.

علائم آسیب‌و ضربه به گوش چیست؟


اگر گوش شما آسیب دیده باشد، ممکن است دچار موارد زیر شوید:

مشکلات تعادل.

سرگیجه.

درد گوش.

خونریزی گوش.

سردرد.

کاهش شنوایی.

چرک یا خونریزی از گوش.

وزوز گوش (صدای زنگ یا وزوز در گوش).

این آسیب‌ها می‌توانند باعث خونریزی گوش، درد گوش، مشکلات تعادل و کاهش شنوایی شوند. آسیب شدید گوش می‌تواند تهدید کننده زندگی باشد.

چه چیزی باعث آسیب گوش می‌شود؟

دلایل مختلفی برای آسیب و ترومای گوش وجود دارد، از جمله:

تصادفات: ضربه ناشی از سقوط، تصادفات رانندگی یا ورزش‌های تماسی می‌تواند باعث آسیب‌های جدی به گوش شود.

تغییرات فشار: غواصی و پرواز با هواپیما می‌تواند منجر به پارگی پرده گوش شود.

اشیاء خارجی: فرو کردن خودکار، گوش پاک کن و اشیاء مشابه در گوش می‌تواند باعث آسیب به کانال گوش شود. این آسیب‌ها می‌توانند استخوان‌های کوچک گوش شما را بشکنند یا پرده گوش شما را شکافته یا پاره کنند.

صداهای بلند: پرده گوش همچنین می‌تواند به دلیل صداهای بلند مانند شلیک گلوله، انفجار و کنسرت‌های موسیقی بلند پاره شود. قرار گرفتن طولانی مدت در معرض صدای بلند می‌تواند باعث از دست دادن شنوایی دائمی شود.

عوارض آسیب‌ها و ضربه گوش چیست؟

در موارد شدید، آسیب به گوش و سر می‌تواند منجر به عوارض جدی شود، از جمله:

نشت مایع مغزی نخاعی (CSF)، که می‌تواند ناشی از شکستگی در سر و پایه جمجمه باشد. این امر گاهی اوقات می‌تواند منجر به مننژیت، عفونت پوشش مغز، شود.

مشکلات طولانی مدت در تعادل و سرگیجه.

فلج صورت (عضلات و اعصاب صورت می‌توانند پس از آسیب شدید به سر آسیب ببینند یا فلج شوند).

کاهش شنوایی دائمی.

عفونت‌های مکرر گوش، که می‌تواند زمانی رخ دهد که باکتری‌ها از طریق پارگی پرده گوش وارد گوش داخلی شوند.

آسیب‌های گوش چگونه تشخیص داده می‌شوند؟


پزشک شما در مورد علائم شما سؤال می‌کند و معاینه فیزیکی انجام می‌دهد. آنها ممکن است از اتوسکوپ (ابزاری مخصوص با چراغ) یا میکروسکوپ برای مشاهده داخل گوش شما استفاده کنند. اتوسکوپ به پزشک شما اجازه می‌دهد تا وجود اجسام خارجی، عفونت‌ها یا آسیب به پرده گوش شما را بررسی کند.

تست نوارگوش در این موارد خیلی کمک کننده است و توصیه می شود در موارد ضربه به گوش یا ترومای گوش حتما یک ارزیابی شنوایی یا نوارگوش انجام دهید. علاوه بر اتوسکوپی که یک دید از کانال گوش و پرده گوش به ما می دهد. تست تیمپانومتری می تواند پارگی پرده گوش را به صورت قطعی تشخیص دهد. همچنین بعد از ضربه به گوش و تروما به سر و جمجمه مثل تصادفات احتمال شکستگی استخوانچه های گوش هست، که در تست تیمپانومتری شلی ناشی از شکستگی استخوانچه ها و جدا شدن آنها از پرده گوش اندازه گیری شدهو کامپلیانس خیلی افزایش پیدا می کند.

در موارد ضربه به گوش همچنین احتمال آسیب به گوش داخلی و عصب گوش نیز هست، در این موارد نیز کم شنوایی حسی عصبی یا حتی احتمال قطع عصب 8 نیز هست که با انجام ادیومتری می توانید از میزان شنوایی خود آگاه شوید.

درمواردی که قسمت وستیبولار یا دهلیزی گوش داخلی آسیب ببیند نیز مشکلات تعادلی و سرگیجه های شدید معمولا رخ می دهد در موارد قطع عصب نیز سیستم تعادل گوش نیز کاملا از کار می افتد. بعد از ترومای گوش و سر سرگیجه وضعیتی حمله  ای خوش خیم ( bppv ) یا همان تکان خوردن مایع گوش خیلی رایج است و یکی از اصلی ترین علت های bppv ضربه به گوش و سر است.

برای تشخیص علت های مشکلات تعادلی و سرگیجه و همچنین نوارگوش در خرم آباد و سایر شهرستان های استان لرستان می توانید به کلینیک تخصصی شنوایی سنجی، سرگیجه و تعادل اسپین خرم آباد مراجعه کنید. 

بسته به نوع آسیب، ممکن است به یک مطالعه تصویربرداری مانند MRI (تصویربرداری رزونانس مغناطیسی) نیاز داشته باشید تا پزشک شما بتواند تصاویری از گوش داخلی شما را ببیند. پزشک شما همچنین ممکن است برای بررسی کم شنوایی، آزمایش شنوایی تجویز کند.

چگونه آسیب  ناشی از ضربه به گوش را درمان کنید؟


درمان بسته به محل، شدت و علت آسیب متفاوت است. پزشک شما ممکن است برای پیشگیری یا درمان عفونت، آنتی‌بیوتیک تجویز کند. سایر درمان‌ها ممکن است شامل موارد زیر باشد:

تخلیه خون: اگر خون در گوش خارجی شما جمع شود، پزشک شما یک برش کوچک (برش) برای تخلیه آن ایجاد می‌کند. آنها یک باند مخصوص قرار می‌دهند که برای چند روز در محل باقی می‌ماند. این روش خونریزی پوست را درمان می‌کند و می‌تواند از ایجاد گوش گل کلمی جلوگیری کند.

اوسیکولوپلاستی: این نوع جراحی، آسیب استخوان‌های کوچک گوش شما (استخوانچه‌ها) را ترمیم می‌کند. این استخوان‌ها به شنوایی شما کمک می‌کنند.

جراحی ترمیمی: جراحان پلاستیک (زیبایی) می‌توانند با تغییر شکل بافت، آسیب گوش خارجی شما را ترمیم کنند. با استفاده از چندین تکنیک جراحی ترمیمی، شکل طبیعی‌تری به گوش می‌دهند. جراحان پلاستیک همچنین می‌توانند بافت از دست رفته را با استفاده از پیوند پوست جایگزین کنند.

بخیه‌ها: بریدگی‌های عمیق ممکن است برای بستن زخم به بخیه یا چسب جراحی نیاز داشته باشند. پزشکان از بخیه برای اتصال مجدد غضروف پاره شده و ترمیم آسیب استفاده می‌کنند.

تمپانوپلاستی: بسیاری از پارگی‌های پرده گوش بدون درمان بهبود می‌یابند. در موارد جدی‌تر، پارگی پرده گوش ممکن است به نوعی جراحی به نام تمپانوپلاستی برای ترمیم پارگی نیاز داشته باشد.

کم شنوایی حسی عصبی: در موارد آسیب به حلزون و کم شنوایی، سمعک و یا در موارد شدیدتر کاشت حلزون در نظر گرفته می شود.